Pantagonie


Gemaakt op donderdag 21 maart 2013

Terwijl een luxe bus ons naar Pucon, een plaats in Chili brengt, zijn we dit verslag aan het schrijven en alle mooie herinneringen van de afgelopen twee weken aan het ophalen. Twee weken vol met natuurparken, wandelingen, dieren en gletsjers, maar ook vol busreizen en grensovergangen.

Twee weken geleden kwamen we na een lange busreis voor het eerst aan in Chili, in het plaatsje Puerto Natales. De uitvalbasis voor Nationaal Park Torres del Paines. Samen met 3 andere Nederlanders, Rob, Jeroen en Suzanne besloten we een auto te huren en twee dagen door het park te rijden. Dit waren twee super dagen. Buiten dat het erg gezellig was met elkaar, hebben we in deze twee dagen ontzettend veel gezien. Meren in verschillende kleuren, besneeuwde bergtoppen en regenbogen en daarnaast staan lama’s, flamingo’s, emoets, condors en andere roofvogels inmiddels op ons lijstje van geziene dieren. Zelfs de wolken waren ons goed gezind en besloten even aan de kant te gaan om ons een blik te gunnen op de bekende rotsformaties “Los  Torres'”. Eigenlijk was het de bedoeling om ook een stuk te gaan hiken in het park maar toen we eenmaal een poging waagden, waaide het zo hard ( gemiddeld 61 km/uur) dat we amper vooruit kwamen, laat staan om hoog.

Dat Apple het niet altijd juist heeft bleek trouwens de 2e dag,  toen we  bijna allemaal een uur te laat kwamen omdat alle Apple apparatuur de verkeerde tijd aangaf. De hele dag was onduidelijk hoe laat het nou precies was, maar aan het eind van de dag, na wat Google werk, kwam er eindelijk duidelijkheid. Het bleek dat Chili tot 2 jaar terug op die dag de tijd en uur verzette. Apple blijkbaar achter met hun administratie en heeft overal de tijd ten onrechte een uur verzet. Grote chaos, lang leve het digitale tijd perk.

Eenmaal op onze volgende bestemming,  El Calafate in Argentinië, was het tijd om afscheid te nemen van de medereizigers om ieder onze eigen route verder te gaan. Ook hier hebben we een dag doorgebracht in een nationaal park, ditmaal een met de grootste nog groeiende gletsjer ter wereld, de Perito Moreno. Deze gletsjer is ongeveer 60 meter hoog, 4 km breed en 14 km diep. Immens groot en indrukwekkend dus. We hebben ons de hele dag voornamelijk vermaakt met kijken naar de gletsjer vooral wanneer er weer een enorm stuk afbrak en met oorverdovend lawaai naar beneden in hèt water viel.

In El Chalten hebben we 3 dagen gehiked, ruim 60 km afgelegd en behoorlijk wat meters gestegen. Het was soms wel even afzien, maar toen we eenmaal boven waren, met prachtige uitzichten op meren, gletsjers en de bekende rotsformatie “Fitz Roy” , was het meer dan de moeite waard. En alsof we de voorgaande dagen nog niet genoeg gelopen hadden, is Raymond ook nog een keer om 6 uur s ochtends een berg opgeklommen voor een zonsopgang die de rotsen paars/ rozig kleurt.

Onze laatste bestemming was Bariloche, een plaats in het Argentijnse merengebied. Om hier te komen hadden we een 28 urige reis in de meest slechte bus sinds het begin van onze reis over vrijwel niks anders dan hobbel wegen en urenlang uitgestrekt landschap. En toen vroegen we ons voor het eerst heel even af wat er ook al weer zo leuk was aan reizen en waarom we dit zo graag wouden… Dit was echter snel weer vergeten toen we een dag later in onze gehuurde auto 4 van de bekende 7 meren zijn gaan bekijken. Een prachtige route, veelal over onverharde hobbel wegen, waarbij onze auto regelmatig vergezeld werd door wilde paarden en koeien die opeens uit de bosjes op doken.

En nu zijn we dus wederom onderweg naar Chili, ditmaal de plaats Pucon. Ruim  13.000 gereisde kilometers verder dan waar we begonnen zijn. En met de vele meren en vulkanen ook een totaal ander landschap. De grensovergang naar Chili blijft bijzonder. Omdat het verboden is om fruit, groente, vlees, kaas etc. in te voeren in Chili, wordt de bus elke keer helemaal leeg gehaald, doorzocht en met speurhonden gecontroleerd. Dat dit erg serieus genomen wordt, bleek wel toen een van de bus genoten de bananen niet aangegeven of ingeleverd had. Toen dit vervolgens opgespeurd werd door een van de honden, leverde dit hem een boete van 250 dollar o.i.d. op. Lekker dure bananen…

In Pucon wacht de actieve vulkaan Villarrica op ons, welke we morgen zullen gaan beklimmen om ‘s avonds bij te komen in de hotsprings. Na Pucon gaat onze reis verder door naar het noorden naar de mooie stranden van Valparaiso om daarna een aantal wijntjes te gaan nuttigen in de wijnstreek Mendoza.

Tot de volgende keer/ Hasta Luego..

Liefs Raymond & Elise

 

#4 Monique Uiterwijk 05-04-2013 07:26

Waanzinnig mooie foto’s!!! Echt geweldig!

Citeer

#3 george 22-03-2013 15:07

weer een prachtig verhaal, foto’s en video
Veel plezier nog en doe voorzichtig aan.

Citeer

#2 Tineke 22-03-2013 11:31

Hey avonturiers, Hoe komen jullie dit ooit te boven! Wat een geweldige rei en magnifieke foto’s. Jullie zouden zo bij Discovery chanel kunnen gaan werken ipv Siemens. Geweldige verhalen en foto’s. Geniet van de komende weken en ik mag best zeggen dat ik donders jaloers ben! Have fun and take care  8)

Citeer

#1 John de Gier 22-03-2013 09:32

Hoi Elise en Raymond, jullie blijven maar grossieren in mooie belevenissen. Wat een verhaal met die vergeten banaan, jullie waren toevallig niet in de Bananasplit show?  :lol: Geniet lekker verder van de heerlijke temperatuur, bij ons blijft het maar koud. Groeten uit NL